De keerzijde van elektrisch rijden

Af en toe krijgen we vragen over onze opvattingen over misstanden bij de kobaltwinning in Congo en vragen over te toepassing van waterstof.

Om met dat laatste te beginnen, daar hebben wij geen specifieke eigen opvatting over. Wanneer er voldoende schone waterstof is (dus niet uit aardgas!) en waterstofauto’s voldoende beschikbaar en betaalbaar zijn, kan een Buurauto ook op waterstof kunnen rijden. Wij denken dat waterstof vooral voordelen heeft voor zwaar transport en industriële toepassingen en niet in lichte (personen)auto’s, maar goed, we zullen het meemaken.

Een ander (terecht) punt is de manier waarop op dit moment de kobaltwinning plaatsvindt. In Congolese kobaltmijnen wordt onder erbarmelijke omstandigheden kobalt gewonnen, onder meer voor batterijen (voor smartphones, tablets en laptops) en accu’s voor o.a. elektrische auto’s. Een groot deel van de kobaltmijnen wordt gecontroleerd, wat veronderstelt dat daar op de omstandigheden wordt toegezien. Wat dat oplevert, is ons overigens niet bekend.

Is een elektrische auto daarmee slechter voor mens en milieu dat een auto met verbrandingsmotor? Dat is daarmee maar de vraag. Want in een elektrische auto zit ongeveer 8 kg aan Kobalt, waarmee een auto met gemak 500.000 km mee kan. Gemiddeld heb je twee benzine/dieselauto’s voor nodig om zoveel kilometers te maken. Om die auto’s te kunnen laten rijden, moet er ruim 160.000 liter ruwe olie worden gewonnen. Wat dat in Nigeria betekent, weten we allemaal.

Dit laat onverlet dat, zeker nu de markt voor elektrische auto’s nog klein is, we nu de kans hebben om de productie van die batterijen op orde te krijgen. Dit moeten we doen we door:

  • de noodzakelijk hoeveelheid schaarse delfstoffen per batterij te verminderen;
  • in de mijnen waar die noodzakelijke delfstoffen gemijnd worden, de arbeidsomstandigheden te verbeteren (net zoals waar onze textiel, koffie en andere producten vandaan komen);
  • het aantal auto’s dat gemaakt wordt te verminderen, door minder auto te rijden;
  • die auto’s die we nodig hebben, zo veel mogelijk te delen, zodat het aantal auto’s verder afneemt.

Het is een illusie dat een elektrische auto de oplossing is van alle problemen. Hooguit is de elektrische auto een stap in de ontwikkeling naar schoner vervoer, zeker als je deze combineert selectiever gebruik en meer gebruik van openbaar vervoer en de fiets. De totale footprint van de eerste generatie Prius was groter dan die van een Hummer, terwijl tegenwoordig een elektrische auto nu al gemiddeld 30 procent beter presteert op de huidige grijze stroommix en 70 procent beter op geheel schone energie.

Kortom, we zijn op weg naar een schonere wereld, maar laten we de keerzijde niet vergeten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *